|
Koncerty:
-
informacje
>>
-
zdj. i wideo >>
Wystawy>>
Teatr >>
-
zdj. i wideo
>>
Wykłady>>

Radio i telewizja>>
| |

(…) Polska stanie się pełnoprawnym
członkiem Układu z Schengen.
Oznacza to zniesienie kontroli granicznej na przejściach morskich i lądowych
(20/21 grudnia br).
Od 29 marca 2008 r. przepisy dorobku Schengen znajdą zastosowanie na
przejściach granicznych na lotniskach.
Układ z Schengen jest umową międzynarodową,
podstawowym aktem prawnym Wspólnoty Europejskiej dotyczącym
stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych przejściach
granicznych. Porozumienie zostało podpisane 14 czerwca 1985 r.
w
Schengen, w Luksemburgu pomiędzy Holandią, Belgią,
Luksemburgiem, Francją i RFN. W kolejnych latach do układu
przystępowały następne kraje. Konwencja z Schengen jest układem
wykonawczym Układu, podpisanym w 1990 r. wprowadzającym
jednolite zasady przeprowadzania kontroli na granicach zewnętrznych i
środki towarzyszące mające na celu stopniowe zniesienie
kontroli na granicach pomiędzy państwami członkowskimi i
wzmocnienie bezpieczeństwa na granicach zewnętrznych UE. Na mocy
Traktatu Amsterdamskiego zbiór przepisów dotyczących
obszaru Schengen został włączony do Traktatu o ustanowieniu
Wspólnoty Europejskiej. Tym samym układ stał się
integralną częścią prawa europejskiego.
Układ z Schengen ma charakter otwarty, i każde państwo członkowskie
może do niego przystąpić. Umowa ta miała na celu
zrealizowanie swobody przemieszczenia się osób po terytorium
Unii Europejskiej. Wolność przemieszczania dotyczy obywateli UE
a także osób obywateli Państw Trzecich, które
przebywają już na terytorium Unii i które przekraczają
granice zewnętrzne Wspólnoty Europejskiej. Skutkiem zawarcia
tej umowy międzynarodowej i potrzebą wzmocnienia granic zewnętrznych
Wspólnoty było utworzenie Systemu Informacji Schengen (ang.
Schengen Information System, w skrócie SIS).
Zasady wynikające z Układu Schengen są w pełni
stosowane przez 13 Państw Członkowskich UE: Austrię, Belgię,
Danię, Finlandię, Francję, Grecję, Hiszpanię,
Holandię, Luksemburg, Niemcy, Portugalię, Szwecję i Włochy,
oraz przez Norwegię
i Islandię. Państwami, które
pozostają poza obszarem Schengen są Wielka Brytania i Irlandia.
Państwa te zachowały kontrolę na przejściach
granicznych z innymi członkami Wspólnoty Europejskiej. Wolę
przystąpienia do Układu z Schengen wyraziła również
Szwajcaria. Będzie ona posiadać status państwa
stowarzyszonego, podobnie jak Islandia i Norwegia.
Podstawową konsekwencją wejścia Polski do Układu z
Schengen dla osób nie będących obywatelami Państw Członkowskich
jest obowiązek posiadania przy przekraczaniu granicy: ważnego
dokumentu podróży, wizy na krótki pobyt, jeśli
jest wymagana, dokumentów potwierdzających cel podróży,
posiadania określonych środków na utrzymanie się na
czas pobytu i na powrót do kraju pochodzenia. Dodatkowo obywatel państwa
trzeciego nie może figurować w systemie informacyjnym Schengen
dla celów odmowy wyjazdu i nie może zostać uznany za osobę,
która może stanowić zagrożenie dla porządku
publicznego, bezpieczeństwa narodowego państwa należącego
do Układu z Schengen. Osoba pragnąca przebywać na
terytorium UE po spełnieniu wyżej wymienionych warunków
może wjechać i podróżować tylko przez okres 3
miesięcy. Prawo do wjazdu na terytorium państw należących
do obszaru Schengen zostanie odmówione cudzoziemcowi, który
nie spełnia wyżej wymienionych przesłanek. Art. 5 ust 2
Konwencji Schengen wprowadza wyjątek od tej reguły, gdy państwo
wydające wizę „ uzna za konieczne odstąpienie od tej
zasady ze względów humanitarnych, ze względów na
interes Państwa lub ze względu na międzynarodowe zobowiązania.
W takim wypadku, zgoda na przyjęcie tej osoby będzie ograniczona
do terytorium właściwej Układającej się strony,
która zobowiązana jest poinformować o tym pozostałe
Układające się Strony.”
Według projektu ustawy - o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w
Systemie Informacyjnym Schengen oraz Systemie Informacji Wizowej, który
zmieni ustawę o cudzoziemcach, wiza pobytowa jednolita będzie
uprawniać „do wjazdu i nieprzerwanego pobytu na terytorium państw
obszaru Schengen lub kilku pobytów następujących po
sobie, trwających przez okres nieprzekraczający łącznie
3 miesięcy w okresie 6 miesięcy liczonych od dnia pierwszego
wjazdu na to terytorium.”
W sytuacji gdy obywatel państwa trzeciego chciałaby podróżować
i przebywać na terenie WE dłużej niż 3 miesiące
musi posiadać długoterminową wizę krajową. Wg wyżej
wymienionego projektu wiza pobytowa krajowa będzie uprawniać
„do wjazdu i nieprzerwanego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej lub kilku pobytów następujących po sobie, trwających
przez okres nieprzekraczający łącznie roku w okresie ważności
wizy. Wiza pobytowa krajowa może być również wydana
w celu wykonywania pracy, cudzoziemcowi który „przedstawi
przyrzeczenie wydania zezwolenia na pracę na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej albo pisemne oświadczenie pracodawcy o
zamiarze powierzenia cudzoziemcowi wykonywania pracy, jeżeli
zezwolenie na pracę nie jest wymagane.
Cudzoziemcy, którzy posiadają zezwolenie na pobyt na
terytorium jednego z Państw Członkowskich UE mogą
przemieszczać się na swobodnie po terytorium UE przez okres 3
miesięcy. Jednocześnie te osoby muszą spełniać
takie przesłanki jak: posiadać ważny dokument podróży,
w razie konieczności dokumenty uzasadniające cel i warunki
zamierzonego pobytu, nie mogą być uznanymi za osoby, które
mogą naruszyć porządek publiczny, bezpieczeństwo państwa
jednego z Państwa Członkowskich i nie mogą znajdować
się na krajowej liście osób nie mających prawa do
wjazdu do tego kraju. Należy podkreślić, że obywatel
państwa trzeciego posiadający prawo pobytu w jednym z Państw
Członkowskim UE nie musi posiadać wizy by podróżować
po terytorium UE. „Powyższa zasada nie dotyczy dokumentów
pobytowych wydawanych przez Zjednoczone Królestwo
i Irlandię,
ponieważ nie stosują one tych postanowień dorobku
Schengen.”[1]
Po upływie 3 miesięcy cudzoziemiec posiadający ważne
zezwolenie na pobyt w jednym z Państw Członkowskich musi bezzwłocznie
udać się do kraju, który ten dokument wydał.( art.
23 Konwencji Schengen).
W przypadku składania wniosków o wydanie wizy, cudzoziemiec
musi koniecznie zwrócić uwagę na termin ważności
dokumentu podróży. Okres ważności musi być dłuższy
niż okres ważności wizy i musi umożliwić powrót
z zagranicy do kraju,
z którego nastąpił wyjazd lub wjazd
do Państwa Trzeciego. Obywatele państw trzecich pragnących
odwiedzić jeden z krajów Wspólnoty Europejskiej muszą
złożyć ten wniosek w ambasadzie lub konsulacie tego kraju.
Zgodnie z art. 12 ust 2 Konwencji organami właściwymi do wydania
wizy są przedstawicielstwa dyplomatyczne lub konsularne państwa,
które jest krajem docelowym. Jeżeli cudzoziemiec nie potrafi
określić głównego miejsca przeznaczenia, wniosek o
wydanie wizy jest składany
w przedstawicielstwie dyplomatycznym tego
państwa, w którego granica zostanie po raz pierwszy
przekroczona. Cudzoziemcy, którzy otrzymali już taką wizę
mogą podróżować po całym obszarze Schengen.
Nadesłał Ryszard Gruda
do góry>>
home>>
| |


|